Mobility Summit 2025: Bütün sorun o boş koltuk

%60 dolu bir filo, %40 tasarruf uzağında değildir

Doluluk düşükken içgüdü araç kısmaktır. Bu genelde işe yaramaz, çünkü boş koltuklar eşit dağılmaz — belirli rotalarda, belirli saatlerde, belirli lokasyonlarda birikir. Bir araç çıkardığınızda genelde dolu olan seferi bozarsınız.

Rakamı değiştiren şey, geçen yılın planına değil talebe göre planlamaktır. Bu da kimin nerede ve ne zaman bindiğini bilmek demek — sözleşme düzeyinde değil, durak düzeyinde.

Dolu bir otobüse kısarak varamazsınız. Ancak planlayarak varırsınız.

Bir haftalık yeniden planlama neye benzer

Salona gerçek bir operasyonda sıradan bir haftayı anlattık: biniş verisi her gün akıyor, motor durakları ve kalkış saatlerini yeniden öneriyor, operasyon ekibi onaylıyor ya da eziyor. Hiçbir tarafı dramatik değil. Zaten mesele bu — bir proje değil, bir rutin.

• Günlük — Binişler, gelmeyenler ve gecikmeler sürücü ve yolcu uygulamalarından otomatik düşüyor.
• Haftalık — Motor revize bir plan öneriyor. Çoğu hafta bu, baştan tasarım değil birkaç durak ve saat değişikliği oluyor.
• Aylık — Çalışan ve lokasyon başına maliyet, dolulukla birlikte müşteriye gidiyor. İki rakam ancak birlikte anlam taşıyor.

İkinci oturum ve onun dürüst hali

Aynı günün ilerleyen saatlerinde ikinci bir sahneye çıktık: Türkiye’de kurumsal ulaşım talebi gerçekte nereye gidiyor? Katkımız daha çok bir uyarıya dönüştü: Servis programı, özel araçların yerini aldığında emisyonu azaltır; sadece onların yanında çalıştığında çok az şey yapar.

Hangisine sahip olduğunuzu söyleyen rakam ise doluluk. Bu da emisyon konuşmasını tam olarak maliyet konuşmasının bulunduğu yere koyuyor — planladığımız bir simetri değil ama iki oturumun da ürettiği en işe yarar şey.